Een kattebelletje voor Fortuyn
Na de moord op Pim Fortuyn op 6 mei 2002, gaven veel Nederlanders uitdrukking aan hun emoties. In brieven en e-mails, in condoleanceregisters, op kaartjes, pamfletten, affiches, foto's en tekeningen. Veel van die documenten werden in de week na de moord geplaatst bij enkele spontaan gecreëerde herdenkingsmonumenten: het Mediapark in Hilversum, Fortuyns woonhuis, het gemeentehuis in Rotterdam, het oorlogsmonument op de Dam in Amsterdam en het tijdelijke graf op de begraafplaats Driehuis-Westerveld.
Toen de storm weer wat was gaan liggen, verzamelden de autoriteiten een groot deel en overhandigden het aan de familie Fortuyn. Het is de neerslag van de schok, de ontreddering, de rouw, de woede, het protest of het verdriet dat in de periode mei-juli 2002 in de Nederlandse samenleving tot uiting kwam. De familie Fortuyn heeft besloten dit materiaal voor het nageslacht te laten bewaren en toegankelijk te houden. In december 2003 droegen ze het over aan het Meertens Instituut in Amsterdam. Het Meertens Instituut heeft als nationale erfgoedinstelling voor Nederlandse taal en cultuur de uitingen geordend en toegankelijk gemaakt. Deze collectie is voor een deel online te bekijken.
Onderzoek van het Meertens Instituut maakt duidelijk dat het niet slechts een willekeurige verzameling rouwuitingen betreft, maar dat de collectie ook de toenmalige diepere politieke en sociale onrust in de Nederlandse samenleving weerspiegelt.
