Het beeld van Mao
De persoonlijkheidscultus rond Mao Zedong bereikte in de jaren zestig van de vorige eeuw een hoogtepunt. Het volksbevrijdingsleger, ook uitgever van het fameuze Rode Boekje, was verantwoordelijk voor alle uitingen van kunst en cultuur.
Allerlei regels golden voor de beeldende kunst. Die mocht beslist niet abstract zijn. Leeftijdloze boeren, arbeiders en jongeren in dynamische houdingen moesten productiviteit en gezondheid verbeelden. De kleurensymboliek was helder: rood stond voor het goede, zwart voor het kwade. Op affiches en schilderijen scheen de zon. Alleen mensen in werkkleding waren te zien, groen voor de soldaat, blauw voor de boer en arbeider, en soldatengrijs voor partijkaders.
Ook de afbeeldingen van Mao zelf voldeden aan deze ongeschreven regels. Mao als gespierde superman domineerde het beeld van de propaganda in de eerste helft van de Culturele Revolutie. Mao als goedwillende vader, als wijze staatsman, geslepen militaire leider of grote leraar: hij stak boven alles uit, niet zelden met een stralenkrans rond het hoofd.
Het IISG bewaart meer dan 1.500 propaganda-affiches uit de collectie van verzamelaar Stefan Landsberger, waarvan een groot deel digitaal, en honderden Chinese posters uit eigen acquisitie.